مىفرمايد : من ديدم كه بيش‌تر مردم دوستدار صلح و از جنگ بيزارند . در نتيجه دوست نداشتم كه آنان را به كارى كه خوش نمىدارند وادار سازم ؛ و من صلح را براى اين پذيرفتم كه شيعيانم از قتل جان سالم به در برند و مصلحت چنين ديدم كه اين جنگ را به وقت ديگرى بيندازم ؛ همانا خداوند هر روزى در كارى است » « 1 » راست گويى ابومحمد موضع امام حسين عليه السلام در برابر همه تصميم‌ها و موضع‌گيرىهاى امام حسن عليه السلام ، موضع شريكى همكار و ياورى پشتيبان بود . اين حقيقتى است كه پژوهش‌هاى تاريخى مربوط به روابط آن دو بزرگوار در دوران امامت امام حسن عليه السلام آن را تأييد مىكند . گذشته از آن ، اعتقاد به امامت و عصمت آن دو امام همام نيز ثابت مىكند هر دوى آنان گفتار و رفتار يكديگر را تصديق مىكرده‌اند . در آنچه به موضوع صلح با معاويه مربوط مىشد ، امام حسين عليه السلام پشتيبانى كامل خود را نسبت به تصميم امام حسن عليه السلام اعلام داشت و در مناسبت‌هاى گوناگون از موضع مشترك خود با برادرش و امتثال فرمان وى به عنوان امامى كه اطاعتش واجب است پرده برمىداشت . عدى بن حاتم به امام حسين عليه السلام گفت : يا اباعبدالله ذلّت را به عزّت خريديد ، چيز اندك را پذيرفتيد و چيز بسيار را وانهاديد . تو امروز ما را اطاعت كن و سپس براى هميشهء روزگار با ما مخالفت نما . حسن و تصميم او دربارهء اين صلح را واگذار و شيعيانت را ، از اهل كوفه و ديگران فرابخوان ؛ و من و دوستم ( يعنى عبيدة بن عمر ) را بر اين پيشقراولان بگمار كه در اين صورت ، پيش از آن كه پسر هند متوجّه شود ، ما با شمشير او را از پاى درمىآوريم . امام حسين عليه السلام در پاسخ فرمود : ما بيعت كرده و پيمان بسته‌ايم و راهى براى شكستن بيعت ما نيست . « 2 » هنگامى كه حجر بن عدى نيز چنين درخواستى را مطرح كرد ، امام حسين عليه السلام باز همين پاسخ را داد : « ما بيعت كرده‌ايم ، و راهى به سوى آنچه گفتى نيست » « 3 »

--> ( 1 ) - اخبار الطوال ، ص 220 . ( 2 ) - همان . ( 3 ) - انساب الاشراف ، ج 3 ، ص 151 ، شماره 12 .